In Memoriam - Gerard Boere (1942-2026)
Afgelopen week ontvingen we het droevige bericht van het overlijden van Gerard Boere. Hij had een belangrijke rol in de (inter)nationale vogelbescherming en was met name in jaren tachtig en negentig ook nauw betrokken betrokken bij het werk van Sovon.
Gerard Boere studeerde biologie aan de Vrije Universiteit (1963-1971). Hier werd hij student-assistent bij professor K.H. Voous, die bij hem zijn aanleg voor organisatie en uitvoering van praktisch veldonderzoek onderkende. Zijn uitvoerige literatuurstudie over de geografische herkomst van arctische, subarctische en boreale steltlopers in de juist in die tijd ‘ontdekte’ Waddenzee koppelde hij aan museumonderzoek en ringwerk op Schiermonnikoog: dit stond aan de basis voor zijn promotieonderzoek, dat hij in 1971-1977 op het mooie Vlieland mocht verrichten. Hier ontstonden de later spraakmakende ideeën over internationale wadvogeltellingen, als onderbouwing van internationale verdragen (o.a. Ramsar).
Hiervoor kreeg hij een aanstelling bij het Staatsbosbeheer en het Ministerie van Landbouw (en Natuurbeheer) en Visserij (LNV). Als hoofd van de afdeling Flora en Fauna, bij de Inspectie Natuurbehoud, mocht hij de lijnen uitzetten voor wat later, na diverse reorganisaties, de gegevensbeherende organisaties (PGO’s) zouden worden, waaronder vanaf 1973 Sovon Vogelonderzoek Nederland.
Gerard Boere was in de jaren '80 lid van het algemeen bestuur van Sovon en van 1990 tot 1995 lid van het dagelijks bestuur. Hij stond aan de wieg van een aantal belangrijke ontwikkelingen voor Sovon, waaronder de prachtige huisvesting op de Wylerberg (1987 - 2010), de jaarlijkse inventarisaties van grote terreinen van Staatsbosbeheer (vanaf 1989) en de trilaterale Waddenzee-tellingen van watervogels. Ook voor andere internationale organisaties was hij altijd een geweldige partner, in feite een niet te passeren 'koppelstation' (International Waterfowl & Wetlands Research Bureau (IWRB), Stichting Werkgroep voor Internationaal Wad- en Watervogelonderzoek (WIWO) en vele andere).
Naast al dit internationale werk, waarbij vooral zijn samenwerking met leidende Sovjet ornithologen met een blik op het huidig tijdsgewricht moeten worden genoemd, waren het de bescherming, het beheer en bovenal de geografische achtergronden van verspreiding en trekwegen van noordelijke steltlopers en watervogels die Gerard blijvend bezighielden en waarover hij talloze publicaties, vaak met andere auteurs wist af te ronden.
Voor zijn werk ontving Gerard diverse hoge onderscheidingen, in 1995 was hij de eerste Nederlander benoemd tot lid van de Peter de Grote Academie van Wetenschappen en Kunsten te Moskou.
Wij nemen afscheid van een bijzonder mens uit een bijzondere generatie vogelonderzoekers en -beschermers!
Namens Sovon, Frank Saris (oud-directeur)
