Mark Gal - Nieuwe DC voor Gelderland
Graag stel ik mij aan jullie, ingewijde (broed)vogeltellers uit de Achterhoek voor als nieuwe districtcoördinator (DC) voor het district met diezelfde naam Achterhoek (ook wel D12) in onze mooie provincie Gelderland.
Mijn naam is Mark Gal, ben 43 jaar en geboren en getogen in de Hanzestad Doesburg (bekend om ‘s werelds beste mosterd) gelegen aan de IJssel. Doesburg is waar het gedonder van de Achterhoek grofweg begint en zich uitstrekt richting Duitse grens in oosten en zuidoosten. Het district grenst noordelijk aan de provinciegrens van Overijssel met Twente. De IJssel vormt de westgrens. Enfin, we spreken over het gebied waar de wijzen vandaan komen, dat staat immers geschreven.
Jong begonnen
Ondanks dat ik geboren en getogen Doesburger ben en mijn basisschooltijd voor het overgrote deel in Doetinchem heb doorgebracht zou ik mezelf geen Achterhoeker willen noemen. Veel van het gebruik uit de streek is mij vreemd. Ik spreek de (streek)taal niet. Althans, dat denk ik. Het verstaan lukt aardig wanneer ik de oren spits. Behalve de vogelbevolking, die ken en versta ik goed. Al op jonge leeftijd was ik geïnteresseerd in de natuur en vanaf mijn melktanden ben ik vogelaar. Samen vogels kijken met mijn beide oma’s vanaf de warme theetafel, waar we uitkeken op de bosschages grenzend aan het park. Daar ontstonden al mijn eerste ideeën voor vogelonderzoek. Plannen werden gemaakt om broedbiologie te bestuderen van vogels en daarvoor werden zelf formulieren ontwikkeld op lijnpapier en typemachine.
Gejo Wassink
Mijn leraar in groep 6 was ook een bron van inspiratie. Niemand minder dan Gejo Wassink, die ik bij les en pauze bestookte met allerhande vragen over vogels, tegenwoordig alom bekend om zijn onderzoek naar Oehoes. Destijds was ik bijdehand genoeg om ook Rob Bijlsma een brief te schrijven met vragen hoe dan wel ornitholoog te worden, die beantwoord werd met een postkaart!
Lid van de vogelwerkgroep
Rond 1995 werd ik lid van de Vogelwerkgroep Stadt & Ambt Doesborgh, waar ik deelnam aan excursies, nestkastbroeders, roofvogel- en uilenonderzoek en watervogeltellingen, zoals ganzen- en zwanentellingen. Ook liep ik rondes mee met broedvogelinventarisaties (toen nog op papier) en nam deel aan het zogenaamde 30-soorten project voor de avifauna die de werkgroep uitbracht van het werkgebied. Ik maakte nog enkele pentekeningen. Verder heb ik veldwerk verricht voor de nu voorlaatst uitgebrachte landelijke broedvogelatlas. Via andere jeugdleden in de vogelwerkgroep kwam ik in aanraking met de Jeugdbond voor Natuur- en Milieustudie (JNM) en heb ik vele herfst- en paasvakanties doorgebracht op Schiermonnikoog, en ook andere vooral op vogels gerichte kampen elders. Dit zorgde weer voor een enorme toename in kennis. Leren van elkaar, maar thuis in eigen omgeving toch ook vooral autodidactisch. Inmiddels was ik student geworden in Velp aan de Bosbouwschool, werd ik lid van Sovon en bezocht vele Sovon-dagen. Ik voelde mij destijds wel een einzelgänger tussen een overwegend grijs en/of kaal publiek, maar dat kon me er niet van weerhouden te blijven gaan. Het is natuurlijk prima dat die ervaren tellerachterban er nog steeds is, terwijl inmiddels ook een meer diverse nieuwe instroom zijn weg vindt. Zelf heb ik het grijs‑stadium overigens overgeslagen en werd gewoon direct kaal. In mijn studie en JNM-tijd vervaagde de relatie met de lokale vogelwerkgroep, maar vandaag de dag is er weer contact. Alles voor de vogels!
Op reis
Gewerkt werd er ook om als dat gedoe met die vogeltjes betaalbaar te houden. Tegen de ideeën in bleef ik te lang hangen in dat werk in een supermarkt nadat ik al mijn studie Bos- & Natuurbeheer had afgerond in 2006, waar ik helaas geen flauw idee van had wat ik er mee moest. In 2010 besloot ik dat werk te beëindigen en een jaar op reis te gaan. Vogels stonden daarin ook centraal, maar het voorgenomen idee een recordaantal vogelsoorten te gaan zien, viel tegen. Dat vroeg toch om een andere planning en voorbereiding en het solo reizen was, ondanks redelijk budget, een uitdaging. Die reis is een verhaal apart. Geen spijt dat ik het gedaan heb, heel veel van geleerd en het kriebelt soms dat nog eens te doen! Ik zie die eerste keer maar als een zogenaamde ‘Pilot’. Wellicht dan per fiets en/ of ‘Low carbon”.
Vrijwilliger bij Sovon
Wie denkt dat ik na terugkomst het wel allemaal wist wat nu te gaan doen, heeft het helemaal mis. Helaas brak een te lange periode aan waarin veel tijd en talent verloren is gegaan. Vanaf 2016 en zeker ook vanaf 2018 vond ik de weg voorwaarts weer terug. In november 2018 begon ik op het kantoor van Sovon als vrijwilliger voor de interne bibliotheek en dat opende veel deuren. Zoals ook de uitvoer van professioneel veldwerk in het voorjaar voor broedvogelkarteringen.
Boeiende vogelbevolking
Voor het DC-schap ben ik niet gevraagd, maar heb ik mezelf opgeworpen. Ik ga er redelijk onbevangen in en zie geen spreekwoordelijke beren op de weg, waar dat nog wel eens het geval kon zijn in het verleden. Ik vertrouw op mijn kennis en ik kijk uit naar de contacten met jullie, vogeltellers uit de Achterhoek en ik hoop weer veel bij te leren van jullie. De Achterhoek is een mooie streek met een boeiende vogelbevolking die continue in beweging is en er zijn spannende en intrigerende ontwikkelingen. Denk aan wat de roofvogel- en uilenbevolking allemaal doormaken, maar ook aan wat een soort als de Hop gaat doen? Tja, zo kunnen we nog wel even door, ons vogelaars kennende.
Ik heb er zin in
Het is zo wel even een verhaal geworden, maar ook wel eens goed dat zo gezegd te hebben. Wellicht biedt het weer inspiratie voor een van jullie (het kan wel!). Bovenal leren jullie mij zo alvast een beetje kennen en zie je dat ik niet zomaar uit de lucht kom vallen, maar graag mijn kennis met jullie wil delen en vice versa! Ik heb er zin in.
