Tapuiten in de Eierlandse Duinen op Texel in 2020

Een groot deel van de resterende Nederlandse Tapuitenpopulatie broedt in enkele Noord-Hollandse duingebieden. De Natura 2000-gebieden tussen Callantsoog en Den Helder (Noordduinen) en de duinen van Texel zijn belangrijke resterende bolwerken. In de Noordduinen wordt sinds 2007 een populatie-onderzoek uitgevoerd, waarbij zowel naar de ontwikkeling in aantallen broedparen, broedsucces als overleving wordt gekeken (van Turnhout et al. 2020). De gegevens worden onder andere gebruikt om de invloed van recreatie (van Turnhout 2009) en beheermaatregelen (van Turnhout & Majoor 2013, 2015, 2016a; van Turnhout et al. 2018, 2019) op de Tapuitenstand te evalueren. 

Op Texel waren rond 1990 nog 120-140 paren aanwezig. Daarna nam de stand af tot minder dan 20 in 2008. Sindsdien is van een opvallend herstel sprake, tot 45-54 in 2014-2016 (gegevens Sovon). Karteringen in 2018 en 2019 leverde schattingen op van resp. 42-45 paren en maar liefst 61-65 paren (gegevens C. Smit en Sovon). Voor de Tapuit zijn doelen geformuleerd voor Natura 2000-gebied ‘’Duinen en Lage Land Texel’’. Het gaat hier om een herstelopgave van het leefgebied voor 100 broedparen. Staatsbosbeheer Texel en Nationaal Park Duinen van Texel hebben aangegeven geïnteresseerd te zijn in de situatie van de Tapuit op Texel, in het bijzonder in relatie tot begrazing en mogelijke predatie door verwilderde huiskatten. In 2016 is daarom met behulp van gericht veldwerk onderzoek gedaan naar de aantallen, verspreiding en het broedsucces van Tapuiten in het grootste bolwerk op Texel, de Eierlandse Duinen (van Turnhout & Majoor 2016b). 

Document: 

rap_2020-96_tapuiten-eierlandse-duinen-2020.pdf

Rapportnummer: 

2020/96

Auteurs: 

van Turnhout C. & Majoor F.

Jaar van uitgave: 

2020

Uitgever: 

Sovon Vogelonderzoek Nederland, Nijmegen

Publicatiemedium: 

Rapport Sovon

Soortgroep: 

Broedvogels

Schaarse soorten

Publicatietaal: 

Nederlands