De nieuw telpunten van Wilco, die nog genummerd moeten worden.

MUS: teller 775 aan het woord

Recent heeft zich de 775e MUS-teller aangemeld: Wilco Tuinman. De meetnetcoördinator van MUS, Jan Schoppers, vraagt hem waarom hij meedoet.

"Het vrijgekomen postcode gebied 3015, in Rotterdam, kon ik nu eenmaal niet laten schieten, aangezien ik er zelf woon en gezien de ontwikkelingen die er rond dit gebied in de komende jaren gepland staan. Zoals ' de vergroening van het Museumpark', al is dat eerst zien dan geloven. Maar het blijft natuurlijk een interessant en dynamisch gebied in de stad, met Zwarte Roodstaart op het dak van het Erasmus MC de voorgaande jaren. Ook ben ik niet helemaal een nieuwe teller, want ik doe ook postcode 3011 al een paar jaar, dus dit jaar wil ik er voor het eerst twee doen.

Al lang vogelaar

Ik ben al van jongs af aan vogelaar. Het begon zelfs met kievitseieren zoeken met mijn Friese buurman in West-Friesland (NH). Zelf moet ik toen acht of negen jaar zijn geweest. Van het vermoedelijk negatieve effect van het rapen was ik mij destijds niet bewust, maar dat kwam al snel.

Eerste ontmoetingen

In die tijd kreeg ik ook mijn eerste Zien is kennen in handen en kende het al snel uit mijn hoofd. Na verhuizing heb ik vele jaren tijdens mijn tienertijd langs de oevers van het Haringvliet, Beninger Slikken vooral, gestruind. Van Henk Mayer, de beheerder van Natuurmonumenten had ik destijds toestemming om me te begeven binnen de omheiningen. Dat was in de jaren tachtig, het leverde me mijn eerste Blauwborsten, Visarend, Roerdomp en Kleine Zilverreiger op. Het is genoteerd in een oud aantekenboekje met tekeningen uit die periode. In die tijd deed ik al wintertellingen en broedvogelinventarisatie (de Quackgors bij Hellevoetsluis).

Stedelijk gebied ook aantrekkelijk

Na enkele decennia van minder intensieve natuurbeleving en verhuizing naar de stad, ontdekte ik gaandeweg dat het stedelijk gebied qua biodiversiteit en landschappen ook veel te bieden heeft. Dat leidde tot een aantal eigen projecten, zoals mijn gierzwaluwenproject op het kerkgebouw Arminius, tevens debatcentrum. De tien nestkasten onder de dakgoot lijken na vier jaar nog niet bezet, maar hopelijk komend jaar. En zo nog wat projecten en rondleidingen, meestal met een culturele insteek in samenwerking met een van de omliggende instellingen in het gebied.

Waterral sneuvelt in kerk

Bizar, maar aardig om te vermelden is mijn vondst van een Waterral in een kerkenraadskamer. Zo ongeveer onder het portret van de auteur van de Nederlandsche Vogelen, dat twee eeuwen geleden verscheen. Hierover is gepubliceerd onder de titel De ral van Nozeman door Kees Moeliker."

Meedoen met MUS

Tot zover een enthousiaste Wilco. Doe net als hem mee aan MUS en lees hoe het werkt, wat er vrij is in je buurt en claim een gebied.