Jules Philippona (1924-2020) overleden

Jules Philippona behoorde tot de pioniers van het opzetten van gecoördineerde ganzentellingen in ons land. Daar schreef hij een hele serie artikelen over in Limosa en Het Vogeljaar en bijvoorbeeld ook het boek Wilde Ganzen in Nederland (1976). Philippona werkte daarbij samen met collega's als Theo Mulder, Tom Lebret en Arend Timmerman.

Dankzij deze publicaties is er veel bekend over het voorkomen van ganzen in de jaren vijftig en zestig van de vorige eeuw en onder welke omstandigheden ze werden geteld (de verspreiding was in die tijd nog een stuk overzichtelijker!).

We profiteren tot op de dag van vandaag van die kennis. Want alleen dankzij het pionierswerk van Jules Philippona beschikken we nu over een reeks van 58 jaar (!) broedsucces-tellingen van de Kolgans. Zelfs op hoge leeftijd deed Jules ‘s winters zelf nog tellingen langs de IJssel en stuurde jaarlijks een uitgebreide, becommentarieerde lijst voor opname in het landelijke bestand.

Zijn ganzenwerk bleef niet beperkt tot Nederland: Jules bezocht en schreef ook over de broedgebieden van de Kleine Rietgans op IJsland en ganzenpleisterplaatsen in Zuidoost-Europa.

Zijn kennis vormde de basis voor de indeling in verschillende flyways van de Kolgans, die ook tegenwoordig nog wordt gebruikt. Al is dankzij ring- en zenderonderzoek nu veel meer bekend geworden over de uitwisseling tussen die flyways en blijkt de scheiding minder groot dan destijds werd aangenomen.

Voor het ganzenonderzoek kreeg Jules Philippona in 1969 de Heimans & Thijsse Prijs. Hij overleed op 18 november 2020 op 96-jarige leeftijd.