Dini Helmers

Mijn naam is Dini Helmers (geb. 1949). Sinds 2012 woon ik, geboren en getogen Amsterdammer, in Veere. Ik stel mij kandidaat voor de provincie Zeeland.

In 1991 verhuisde ik binnen Amsterdam van de binnenstad naar de rand van Amsterdam, nog achter de beroemde en beruchte Bijlmer. Daar ontdekte ik de vogels. Avond aan avond liepen mijn man en ik achter het koekoekgeluid aan om de vogel te kunnen zien. Dat lukte en daarmee was mijn belangstelling voor vogels definitief gewekt. In die jaren had ik nog niet zoveel tijd voor vogels. Naast een baan voor drie dagen in de financiën en onbetaalde zorgtaken, deed ik onderzoek naar mislukte huwelijken in de tweede helft van de achttiende eeuw in Amsterdam. Het werd een langdurig project dat uitmondde in een proefschrift ( Gescheurde bedden. Oplossingen voor gestrande huwelijken, Amsterdam 1753-1810).

Vogels bleven mij fascineren. In 2004 ben ik lid geworden van Vogelbescherming en via digitale cursussen van Nico de Haan heb ik mijn kennis verruimd. Het bleef vooral theoretische kennis, maar door mijn verhuizing naar Zeeland kon ik mij op het echte veldwerk storten. Sinds 2012 ben ik lid van de vogelwerkgroep Walcheren en sinds 2015 van Sovon en de Werkgroep roofvogels Nederland. Mijn activiteiten liggen vooral op het gebied van roofvogels (nestcontrole) en watervogels (mijn telgebied is ZL3297-WA182). De zangvogeltjes hebben ook mijn belangstelling en die probeer ik te leren kennen tijdens wandelingen op Walcheren. Ik heb bestuurlijke ervaring opgedaan in een oud-leerlingenvereniging, in de Stichting Vrouwengeschiedenis van de Vroegmoderne Tijd en in een ledenraad van een woningbouwvereniging.

Door mijn wetenschappelijk achtergrond ben ik zeer geïnteresseerd in de werkzaamheden en doelstellingen van Sovon. Vogels kijken is een plezierige bezigheid, maar voor mij krijgt die een meerwaarde als ik actief kan bijdragen aan het verzamelen van gegevens die vervolgens kunnen worden geïnterpreteerd en gebruikt voor het behoud van de avifauna. Een ledenraad is er naar mijn idee voor om de koers van de organisatie te bewaken voorbij de waan van alledag. Ik ben goed bekend met de fascinatie die uitgaat van tellen en het verzamelen van gegevens. Het lijkt wel of je nooit genoeg cijfers hebt. Het is dan van belang dat van buitenaf een zekere dwang wordt uitgeoefend om tot interpretatie van het materiaal te komen al lijkt dat vroegtijdig.