Handleiding VWG Grote Rivieren

Handleiding VWG Grote Rivieren

 

Met alle handleidingen, in digitale of papieren vorm, die de broedvogelteller tegenwoordig ter beschikking staan, is het bijna onvoorstelbaar dat het ooit anders was.

Toch waren er rond 1970 nog geen handleidingen beschikbaar voor wie broedvogels wilde gaan tellen. De instructies van Luuk Tinbergen in zijn onovertroffen 'Vogels in hun domein' kwamen nog het meest in de richting.

Daarom kan het verschijnen in 1973 van de 'Handleiding voor het inventariseren van broedvogels in Nederland' gerust een mijlpaal worden genoemd. Het ontstond vanuit een schrift waarin medewerkers aan de Avifauna van Midden-Nederland (verschenen in 1971) hun bevindingen met het inventariseren van broedvogels noteerden. Toen de Vogelwerkgroep Grote Rivieren in 1972 een begin maakte met broedvogeltellingen in het rivierengebied, werkten enkele leden deze notities uit tot een handleiding. Leo van den Bergh, Peter Keij, Herman Leys, Roel Meijer en Rien Reijnen kunnen hiervoor niet genoeg geprezen worden.

Het boekje, 57 pagina's dik en uitgegeven door de KNNV, verscheen in 1973. Het jaar waarin het veldwerk voor de eerste Broedvogelatlas van Sovon van start ging! Dat gaf de veelal weinig ervaren tellers die aan dit project gingen meedoen een enorme steun in de rug. Dat het boekje nog voor verbetering vatbaar was, beseften de auteurs terdege. Ze vonden het boekje 'het resultaat van een groeiproces dat (...) nog niet tot stilstand is gekomen.'

In 1985 verscheen een vervolg in de vorm van het breder opgezette en methodologisch beter onderbouwde 'Handboek Vogelinventarisatie' van het Rijksinstituut voor Natuurbeheer. In allerlei handleidingen van Sovon werden de aanwijzingen steeds verder aangescherpt.

Maar dit neemt niet weg dat het boekje van VWG Grote Rivieren een belangrijke wegbereider was om tot meer en betere broedvogelinventarisaties te komen.